Kız kardeşim arabasından yürüttüğü bir köpek gezdirme işi işletiyor. On dört müşteri, üç kişinin kötü şekilde düzenlediği paylaşımlı bir Google Takvim ve sırası gelen köpeğin sahibine "geliyorum!" diye mesaj atma alışkanlığı, ki bu yüzden iki kez unutup utanç verici bir telefon görüşmesi yapmak zorunda kaldı. Bir Perşembe günü benden "bir uygulama, süslü olmasın" istedi ve gelecek Pazartesi'ye kadar yayında olmasını istedi. Pazar akşamına kadar bir şeyler hazırlamaya çalışacağımı söyledim. Bu, tuttuğum günlük; çünkü sonrasında neyin gerçekten zaman aldığını, neyin sadece zaman alacağını sandığımı bilmek istedim.
Cuma, 20:40 — istem
Boş bir editör açmadım. Sohbeti açtım ve işi anlattım: tek başına çalışan köpek gezdiricisi, on dört düzenli müşteri, müşterilerin gezinti sabahı otomatik bir hatırlatma mesajı alması gerekiyor, birinin arabasında dururken otuz saniyeden kısa sürede yeni bir müşteri ve köpeğinin adını ekleyebileceği basit bir sayfa gerekiyor. Bir kez "rezervasyon uygulaması" dedim ve hemen geri aldım — bu bir rezervasyon uygulaması değil, bir hatırlatma tetikleyicisi olan müşteri listesi. Neyin olmadığı konusunda kesin olmak, neyin olduğunu tarif etmekten daha önemli çıktı.
Cuma, 21:05 — plan geliyor
Planda istemediğim ve unutacağım üç şey vardı:
- Hatırlatmanın iki kez tetiklenmemesi için bir gezintiyi tamamlandı olarak işaretleme yolu
- Uyumluluk için bir SMS'ten çıkış (opt-out) bağlantısı
- Takvim ızgarası yerine basit bir gün görünümü, çünkü on dört girişli bir telefonda takvim ızgarası küçük yazılardan oluşan bir duvardan ibaret
Sonraki yirmi dakikada planı üç ayrı kez yeniden yazdım, çoğunlukla yeniden yazılmaya ihtiyacı olmayan şeyleri yeniden ifade ederek. Geriye dönüp bakınca bu tamamen sinirlerdi — plan ajanı ilk seferde şekli zaten doğru yakalamıştı ve ben özü değil cümleleri düzenliyordum.
Cuma, 21:40 — ilk çalıştırma
İşlemi başlattım ve ajan ekibinin müşteri modeli, gün görünümü sayfası ve hatırlatma işi üzerinde çalışmasını izledim. Tasarım bir veteriner kliniğinin kayıt formu gibi göründü, ki bu aslında hedef kitle için doğruydu — kız kardeşimin müşterileri 40'lı 50'li yaşlarda köpek sahipleri, bir Series A sunum destesi değil. Görsel tarza alışkanlıktan itiraz etmeye neredeyse başlıyordum ki, benim seçeceğim herhangi bir şeyden daha çok gerçek kullanıcıya uyduğunu fark ettim.
Cuma, 22:30 — ilk mola
SMS kısmının gerçek bir şey göndermeden önce canlı bir sağlayıcı anahtarına ihtiyacı vardı, ki bu bir hata değil doğru davranış, ama bir tane ayarlamadığımı unutmuşum. Geri kalan her şey çalışmaya devam etti — uygulama sadece göndereceği şeyi kaydetti, göndermek yerine, bu da Cuma gecesi saat 22:30'da bir Twilio kaydına takılmak yerine geliştirmeye devam edebildiğim anlamına geliyordu. Yatmaya gittim.
Cumartesi, 08:00 — gerçek takılma
Gerçek zaman kaybettiren bu oldu. Hatırlatmaların "o günün sabahı" gitmesini istemiştim ve ilk sürüm bunu her müşteri için gezinti saatinden bağımsız sabit bir 07:00 gönderimi olarak yorumladı. Saat 09:00'daki bir gezinti için sorun yok, 16:00'daki için işe yaramaz. Sohbete geri döndüm ve doğrudan şunu söyledim:
Hatırlatma, sabit bir saat yerine, her gezintinin kendi planlanan saatinden önce sabit bir saat sayısı kadar önce tetiklenmeli.
Düzeltme tek bir alışverişte halloldu. Ders araçla ilgili değildi, kendi istemimle ilgiliydi: "o günün sabahı", söyleyen kişiye kesin gelen ama diğer herkes için, görünüşe göre on iki saat sonraki benim için de dahil, tamamen belirsiz olan türden bir ifade.
Cumartesi, 11:15 — doğrulama kaydını okumak
Başka bir şeye dokunmadan önce, build'in kendini neye karşı kontrol ettiğini açtım:
- Müşteri formunun doğru şekilde kaydedilmesi
- Hatırlatma işinin test edilen bir randevu gününe karşı çalıştırılması
- Opt-out bağlantısının gerçekten test edilen bir numarayı abonelikten çıkarması
Hiçbir şey alevler içinde değildi. Sorunları kendim aramaya başlamadan önce bunu okumayı alışkanlık haline getirdim, çünkü bu bana rastgele tıklayıp bir şeyin yanlış olduğunu fark etmeyi ummak yerine dikkatimi gerçekten nereye vermem gerektiğini söylüyor.
Cumartesi, 14:00 — SMS, bu sefer gerçekten
Sağlayıcı hesabını kurdum, anahtarı ekledim, kendime bir test hatırlatması gönderdim.
Küçük bir şey ama bir projenin demo olmaktan çıkıp gerçek dünyada var olan bir şeye dönüştüğü an tam olarak bu.
Cumartesi, 16:20 — alan adı beklentisi
Onun gerçek alan adını buna yönlendirdim ve DNS'in yayılmasını beklerken iki saat boyunca faydalı hiçbir şey yapmadım. O süreyi, on dört gerçek müşteri kaydını Pazar gecesi telefondan yazmasını beklemek yerine kendim girerek geçirdim; geriye dönüp bakınca hafta sonunun en iyi zaman kullanımı buydu — hiç kimsenin istemediği fazladan cila, sıkıcı ama gerekli veri girişinin önüne asla geçemez.
Pazar, 09:00 — az kalsın fazla inşa ettiğim kısım
Kafamda haftalık bir özet istediği fikri oluştu — tamamlanan yürüyüşler, gelmeyenler, gelir — ve otomatik bir Pazartesi sabahı raporu istemeye başladım. Onu tarif etmenin ortasında kendimi durdurdum. On dört müşterisi var ve kendi hesaplarını bir deftere tutuyor. Özet özelliği, henüz sahip olmadığı bir soruna çözüm üretmek anlamına gelir. Bunu dışarıda tuttum. Gerçekten istediği hafta beş dakikada ekleyebilirim; o zamana kadar bu, yanlış gidebilecek fazladan bir yüzeyden ibaret.
Pazar, 13:10 — bağlantıyı ona gönderdim
Bir otoparkta ayaktayken telefonundan bir müşteri ekledi; kendi kontrol ettiğim her şeyden daha çok önem taşıyan asıl test buydu.
Pazar, 18:40 — bir dahaki sefere atlayacağım şeyler
Bir dahaki sefere atlayacağım şeyler:
- Hiçbir şeyi değiştirmeyen üç plan revizyonu
- SMS sağlayıcısını denemeye başlamadan önce iki saat boyunca kafa yormak
- İnşa etmenin eşiğine gelinen özet paneli — hafta sonunun en hızlı otuz dakikası, kendi fikrime "hayır" demeye harcadığım süreydi, onu inşa etmeye çalışsaydım değil
Gerçekten zaman alan her şey, ya kendi isteğimdeki gerçek bir belirsizlikten ya da başkasının DNS sunucusundaki kaçınılmaz beklemeden kaynaklandı. Bir dahaki inşada, isteği bir kez yazacağım, onu bir yabancı gibi tekrar okuyacağım ve ilk plana bu seferkinden daha çok güveneceğim.
