El kitabı: build sohbeti

Birinci hata: hedefi yanlış birimlerle tarif etmek

Yapı sohbetindeki en çok boşa giden turlar yanlış yükseklikte hedef almaktan kaynaklanır ve bu iki zıt yönde olur. Bazı insanlar kastettiklerinden daha azını isterler — "tasarımı iyileştir", "daha iyi yap", "bu henüz doğru hissettirmiyor". Bunların her biri hedefsiz bir teşhistir, bu yüzden bir sonraki versiyon bir tahmindir: başlığı koyulaştırabilir, fontu değiştirebilir, gezinmeyi yeniden düzenleyebilir ve sonuca bakıp ne olduğunu merak edene kadar nedenini bilemezsiniz. Diğer insanlar ise aşırı düzeltme yaparak gerektiğinden fazlasını isterler — oturum çerezlerini, CSS grid'i veya bir yükleme iskeleti bileşenini adlandırırlar, çünkü biraz bilgileri vardır ve yardımcı olmak isterler. Bu başarısızlık daha sessizdir ama aynı derecede maliyetlidir. Uygulamayı belirttiğiniz anda, genellikle onu yanlış belirtmiş olursunuz ya da en iyi ihtimalle çözüm alanını yalnızca kişisel olarak zaten bildiğiniz şeyle sınırlandırmış olursunuz — ki bu, çalışan bir geliştirici değilseniz, yapıcının kendi başına deneyeceğinden daha dardır. Ve adlandırdığınız kütüphane ya da desen yanlış tercih olduğu ortaya çıkarsa, bu artık sizin eklediğiniz bir hata olur, sonuçtan çalışan yapıcının asla yapmayacağı bir hata.

Çözüm bu iki başarısızlık modu arasında yer alır: onu üreten mekanizmayı değil, baktığınız şeyi ve görmek istediğiniz değişikliği adlandırın. "Ziyaretçiler hesap oluşturmadan rezervasyon yapabilmeli" oturum çerezleri hakkında bir paragraftan daha iyidir, çünkü gerçekten istediğiniz şey sürtünmenin ortadan kalkmasıdır ve muhtemelen düşünmediğiniz üç yol vardır oraya varmak için. "Fiyatlandırma tablosu kafa karıştırıcı" tek başına hâlâ çok yetersizdir — nasıl kafa karıştırıcı? — ama "insanlar yıllık planın para biriktirdiğini anlayamıyor, indirimi dipnotlara gömmek yerine fiyatın yanına koy" yapıcıya karşı çalışabileceği somut bir şey verir. Düzeltmenin nasıl görünmesi gerektiğini bilmiyorsanız, bu da sorun değil; neyin yanlış olduğunu söyleyin ve şekli önermesine izin verin. İşe yaramayan şey, hiçbir çapası olmayan belirsiz memnuniyetsizliktir, çünkü bu sonraki her versiyonu bir tahmin oyununa dönüştürür.

İkinci hata: bir versiyona bakmak yerine ona tepki vermek

İnsanların kendilerini engellediği ikinci yol, değişikliğin kendisine değil sohbetin değişiklik özetine cevap vermektir. Birisi "programı kendi sayfasına taşıdı ve başlığı koyulaştırdı"yı okur, zihninde bir resim oluşturur ve gerçek siteye değil o resme karşı geri bildirim yazar. "Bunu yanlış yaptı" şikayetlerinin çoğu aslında "önizlemeyi henüz açmamıştım" olduğu ortaya çıkar — sonuç iyiydi ya da iyiye yakındı ve itiraz aslında bir varsayım hakkındaydı. Yazmadan önce tıklayıp bakmak yaklaşık otuz saniye sürer ve bu adımı atlamak, olmaması gereken turların en büyük tek kaynağıdır. Bir toplantıda telefondan inceleseniz bile, önce önizlemeye bir göz atın — bir açıklamanın açıklaması üzerine geri bildirim hatayı hızla katlar.

İlgili hata, birbiriyle alakasız istekleri tek bir mesajda birleştirip neyin neye sebep olduğunu ayırt edememektir. Birkaç isteği kesinlikle üst üste koyup hepsini tek bir yeni versiyonda alabilirsiniz — başlığı düzelten, programı taşıyan ve mobil gezinmeyi tek geçişte sıkılaştıran bir yapı, üç ayrı diff'e göre değerlendirmek yerine tek tutarlı bir site durumunu yargıladığınız için incelemesi daha kolaydır. Sorun, istekler birbiriyle alakasız olduğunda başlar. Program sayfası revizyonunu genel bir renk değişikliğiyle birleştirin ve sonuçla ilgili bir şey ters gelirse, hangi değişikliğin buna sebep olduğunu gerçekten bilemezsiniz — sayfa yeni düzen yüzünden mi zor okunuyordu yoksa yeni palet yüzünden mi? Bunu çözmek, sadece değişkeni izole etmek için bir takip mesajına ve bir tam tura daha mal olur. "Program sayfasıyla ilgili her şeyi" bir mesajda ve "renk yönünü" bir sonrakinde tutun, bunları birleştirmenizi engelleyen hiçbir şey olmasa bile; her versiyon temiz bir karşılaştırma olarak kalır ve gerektiğinde tek bir şeyi geri alabilir ya da ayarlayabilirsiniz, tek bir parça hedefi ıskaladı diye aksi halde iyi olan bir versiyonu atmak yerine.

Üçüncü hata: her versiyonu tek kullanımlık gibi görmek

Üçüncü hata, bir versiyon kartının bir makbuz değil çalışan bir nesne olduğunu unutmak ve aslında sunduğu şeyi atlamaktır. Tamamlanan her tur, canlı bir Önizleme içeren bir kart üretir — bir ekran görüntüsü değil, gerçekten çalışan bir örnek, yani içindeki bir düğmeye tıklamak üretimde tıklamanın yaptığını yapar. Değiştirilen her dosyayı gözden geçirmek için bir Kod sekmesi vardır, bu belirli bir şeyi (bu form gerçekten doğru uç noktaya mı gönderiyor?) sohbet yanıtı beklemeden yerinde kontrol edecek kadar teknik biriyseniz önemlidir. İndir size ham dosyaları verir. Ve eylemler menüsü, bir versiyonun taslak olmaktan çıktığı yerdir: canlıya yayınlayın, uygulamaysa yerel kurulum dosyaları oluşturun, bir mağazaya gönderin, gelecekteki yapılar için tüm şeyi bir şablon olarak kaydedin veya bağımsız olarak dağıtın.

Tüm bunları atlayan insanlar, düğmenin eski versiyonda mavi olup olmadığını hatırlamaya çalışırken bulur kendilerini, oysa sadece eski versiyonu açıp bakabilirlerdi — çünkü kartları tek kullanımlık olarak görmenin enkazı tam olarak budur: hâlâ bir tık ötede duran bir şey için hafızaya güvenmek. Versiyon 4, versiyon 7 yayınlandığında arşivlenmez ya da dondurulmaz. Önizlemesi hâlâ çalışır, kod sekmesi hâlâ gezilebilir, eylemler menüsü hâlâ çalışır, sonsuza kadar. İki versiyonu karşılaştırmak bir diff okuma egzersizi değildir, her iki önizlemeyi yan yana açıp içlerinde gezinmektir. Kart ayrıca yapının doğrulama kaydını da taşır — size bitmiş olarak teslim edilmeden önce gerçekten çalıştığını doğrulayan otomatik geçiş — o belirli versiyona özeldir, ki bu da eski kartların canlı kalmasının önemli olmasının başka bir nedenidir: eğer versiyon 6 temiz doğrulandıysa ve versiyon 7 doğrulanmadıysa, güvenerek kabul etmeniz gereken "düzelttim" diyen bir sohbet mesajı yerine ikisini de karşılaştırmak için elinizde bulunur.

İş akışını kullanılacak bir şey olarak değil, hızlıca göz gezdirilecek bir şey olarak görme aynı içgüdüsü, her yapıdan sonra sohbetin önerdiği takip önerilerini görmezden gelmekte de kendini gösterir. Bunlar genel dolgu değildir; yapının kendisinden çıkarılırlar, bu yüzden kendi başınıza yaparken kaçırabileceğiniz şeyleri yakalama eğilimindedirler: kimsenin tasarlamadığı boş bir durum, gönderimi onaylamayan bir form, masaüstünde iyi ama mobilde sıkışık bir sayfa. Bunları almak zorunlu değildir ama göz gezdirmek hiçbir şeye mal olmaz ve her sayfada kendiniz gezinecek vaktiniz yoksa makul bir QA geçişi ikamesidir.