عامل‌های هوش مصنوعی دنیاهای Godot را زنده می‌کنند.

غروب در گذرگاهی کوهستانی، و مسیر باید نشانه‌گذاری شود. هر سنگ گرانیتی را روی پایه بلغزانید، بچرخانید، رها کنید — و ببینید یک ستون سنگی RigidBody3D واقعی تعادل خود را پیدا می‌کند. هر سنگ یک مجسمه‌ی بلندر است که به یک پوسته‌ی چندضلعی کم تبدیل شده، و برخورد‌گر آن همان مش است، پس چیزی روی هندسه‌ای که نمی‌بینید تعادل ندارد. هر سه سنگ یک‌بار باد بلند می‌شود: یک ضربه‌ی مقیاس‌شده با جرم روی کل انباشته، و آن ستون بلندی که به آن افتخار می‌کردید همان چیزی است که فرو می‌ریزد. هشت سنگ ایستاده در برابر سه سنگ ازدست‌رفته.

یک کلاغ در حال دزدی از موزه در شب است و تنها چیزی که می‌تواند او را بگیرد نور است. فانوس‌های نگهبانان مخروط‌های نوری Light2D واقعی با سایه‌اندازی هستند، ویترین‌ها و ستون‌ها LightOccluder2D هستند، و آزمون تشخیص همان هندسه را با پرتوافکنی می‌سنجد — پس سایه‌ای که می‌بینید عیناً محل پنهان‌شدن است. مخفیانه پیش بروید، پنج ویترین را باز کنید، هر جواهر را با منقارتان به سوراخ آشیانه‌ی خانه ببرید؛ حرکت پروازی سریع و پرسروصداست. اسپرایت‌های رندرشده در بلندر با نقشه‌ی نرمال، نگهبانانی با راه‌رفتن موکاپ‌شده، چهره‌هایی که پلک می‌زنند و وقتی شما را می‌بینند گشاد می‌شوند.

نخستین اثر سه‌بعدی آزمایشگاه: سه حفره‌ی مینی‌گلف ساخته‌شده از صبحانه روی یک میز طولانی. یک توپ واقعی RigidBody3D را روی رمپ نان تست فرورفته پرتاب کنید، از طاق نان تست عبور دهید، دور انباشته‌ی پنکیک بگردید (مراقب استخر شربت باشید — می‌چسبد)، از تونل ماگ بین دیوارهای مکعب شکر تا پرچم توت‌فرنگی بروید. سایه‌های زنده‌ی DirectionalLight3D روی وسایل غذایی ساخته‌شده در بلندر، فرش‌های نمدی با حاشیه‌ی خامه‌ای روی پارچه‌ی چهارخانه، و لبه‌ی میز همیشه یک ضربه‌ی بد فاصله دارد.

غلتاندن پنیر روستایی، و شما خودِ چرخ هستید: یک RigidBody2D واقعی که با گشتاور و یک جهش زمینی سرازیر می‌شود — هرم‌های کاه منفجر می‌شوند، حصارها با سرعت خرد می‌شوند، غازها بال‌بال‌زنان با صدای غاز فرار می‌کنند، روستاییان موکاپ‌شده در تعقیب می‌غلتند. نور طلوع Light2D روی مرغزارهای نقشه‌ی نرمال، دوربین فیزیکی با زوم سرعتی، و یک عبور کامل از پرداخت جزئیات.

پس از نیمه‌شب روز مردگان، یک کاله‌ورا کوچک روی پشت‌بام‌های جشن می‌دود تا به افرندای خانواده‌اش برسد. او یک ریگ برشی Skeleton2D واقعی است — نه استخوان رندرشده در بلندر که با موکاپ حرکت CMU هدایت می‌شوند — که هنگام سقوط از هم می‌پاشد و در آخرین شمع دوباره کنار هم جمع می‌شود. زمان کویوت، بافر پرش، پیناتاهای نوسانی، خطرات آتش‌بازی، پنج لایه‌ی پارالاکس.

یک مسابقه‌ی بوکس کشیده‌شده روی کاغذ: حرکت انباشتگی حریف زورمند را بخوانید، خم شوید یا کج کنید، و در فرصت باز ضربه بزنید — سه ناک‌داون و پاک‌کن کارش را تمام می‌کند. جوهر Procedural Line Art روی موکاپ بوکس، اسپرایت‌های سل با نقشه‌ی نرمال زیر یک Light2D واقعیِ چراغ‌مطالعه، ذرات پاشش جوهر و یک عبور کامل از پرداخت جزئیات.

غروب بر یک روستای بندری سنگی فرود می‌آید: شعله‌ی خود را در کوچه‌ها ببرید و پیش از شب تمام ده چراغ خیابانی را روشن کنید، درحالی‌که طوفان‌های باد آن را شکار می‌کنند. هر اسپرایت یک رندر بلندر با یک نقشه‌ی نرمال متناظر است، پس استخرهای نوری Light2D واقعی روی سنگفرش‌ها می‌چرخند — همراه با سایه‌های اوکلودر، کوچه‌های اتوتایل‌شده، ذرات GPU و یک شیدر آب با نقشه‌ی نرمال.